شب های ابریماه زیبارویی ست دلبر و شوخکه مدام«دیدار می نماید و پرهیز می کند»*تا عاشقان را از شوقبه بیابان های جنون بکشاندو عاقلان را از انفعالبه وادی های عشق.*پی نوشت:دیدار می نمایی و پرهیز می کنیبازار خویش و آتش ما تیز می کنی(سعدی شیرازی)

عشق چیست جز آن لحظه که پس از وداع چند قدم که می روی می ایستی سر می چرخانی و با نگاهت روحم را بیرون می کشی و با خود می بری!

هرگز توان دیدن رویش نیست

چشمی کجاست تا که مصاف آرد

خورشید را به رزمگه میدان؟

جز آنکه روی مشعشع تابان

پشت نقاب ابر کند پنهان

پس باک نیست که چهره کنی عریان

چشمی کجاست تا بتواند دید؟

ای مطلع قصیدۀ زیبایان

ای تشنۀ کویر تنت باران.